Yavaş yavaş eriyor ömür çaresizdir bitecek
Ne gönülden nede gençlikten bilinmeyecek
Yaşam beni gün gün kemiriyor kemirecek
Şaraba ne gerek gözyaşlarım bana yetiyor.
Yıkım için gün sayılıyor yıllar akıp giden rüyada
Doğum günleri bir tesellidir ecel celladı başuçta
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Başım duman duman karabulut içinde derdim dağlar
Halime bilmem kimler yanar bu halimle beni ağırlar
gün geçtikce yaralarım çoğalıyor rahat koymaz ağrılar
Ölüme ne gerek canımın acısı bana her an yetiyor
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta