Ölüme Koşanlar Şiiri - Özdemir Koca

Korkular vardır ölümden korkular,
Evlattan ayrılırım diyen korkular,
Sevgilisi tutar bırakmaz ellerini,
Ayrılıklara sebep olan korkular.

Ölüm gözlerini açmak değil midir,
Perdeleri aralayıp sonsuza bakmak,
Ölüm kubbeleri yıkmak değil midir,
Sessizce kubbeleri har edip yıkmak.

Ölüm artık özgürleşmektir alemde,
Görmektir tüm sevdiklerini içinde,
Ölüm kavuşmak değil midir,
Yol almaktır uğruna baş koyduğun
sevgiliye.

Öyleyse nedir seni düşündüren,
İki günlük Dünyanın hangi neşesi,
Cennet istiyorsun ölmeden evvel,
Nasıl gelir kulağına kuş sesleri,

Güller istiyorsun diz boyu açan Güller,
Kokusunu istiyorsun kabir yerinde,
Ve ölümden korkuyorsun öylemi,
Ölüm değmez mi kavuşulan onca ödüle,

Boş ver can iste dayanamaz acıya,
Nefsin katlanamaz böyle imtihana,
Özdemir neler neler harcadın boş ver,
Bir de ölüm katılır belki hayatına.