Ölüme Beş Kala Şiiri - Ahmet Eren Akbaş

Son uçurumun en ucunda duruyorum
‎Ölüme beş kala, duruvermiş saatler
‎Ay Dede usulca sesleniyor bana, duyuyorum
‎Ölüme beş kala, yalanmış vaatler
‎
‎İzi kalmış üstümde, onca beşerin ahı
‎Bizi de vurmuş, vefasızlık rüzgarı
‎Affolmaz lakin, yakar mı günahı?
‎Ölüme beş kala, hep haklı niyetler
‎
‎Nice yol gördüm en zorunu seçtim
‎Kendime düşman vah yine bendim
‎Nefsim önümde kul köle derdim
‎Ölüme beş kala, yine yanlış tespitler