İnsanlardan ümidini kes kesmezsen kestirirler
Eğer beklenti içindeysen hep yıkılacaksın yıkıldıkça
öğreneceksin
Yıkılmak sana zıkkımın kökünü yedirir yine de yaşarsın
İnsan yediği darbelere karsı nasıl ayakta kaldığına bire
bir kendisi şaşmaktadır
Şaştığın halde normal görünürsün hiç bir yok gibi
yaparsın yapmak zorundasın işte yaşarken ölmek
hemi de yaşamak buna derler ölde gör nasılmış
ölüp tekrar dirilip de yaşamak zor olan ölüm değildir
bilen için yaşamak ölümden bin beteridir eğer ki
ölüm yok olmaksa ne mutlu varsa öyle bir kurtuluş
ben olmadığını da görüyorum gördüğüm için olanlara
göküş germek zorundayım ölüm yok olmaksa buyursun
gelsin ben yıllardır hazırım gelmedi ben korkmadığım
için o benden korktu dur biraz daha dursun eğer
yaşamak isterse tam o an ensesine çökeyim dediğini
hissediyorum ölüm eğer benden korkmazsa hemen
gelsin ben her an hazırım onu beklemekteyim
İlyas Ateş
Kayıt Tarihi : 13.8.2025 12:33:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!