Ölüm her geçen gün yaklaşan soğuk bir duvar
O an gelince herkes donar
Ardında kalanlar ağlar
Zaman geçtikçe unuturlar
Artık bir toprak parçasısın
Kimsenin ne umrunda ne hatırındasın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiirin tüylerimi diken diken eden uyarıcı bir yönü var.Bu şiirde şair kafiyeye ve süse değil anlama ağırlık vermiş.süsden uzak gayet güzel bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta