Ölüm Şiiri - İbrahim Yasar

İbrahim Yasar
94

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Ölüm

Hepimiz çok korkuyoruz bu ölümden,
Bilemiyoruz ki bu sebep acep neden?
Hayatımızı kimse bize böyle veren,
Eminim ki odur ölümü bize dileyen.

Yaşam ne kadar çok hoş ve güzelse,
Sanıyorum ölüm de okadar çok iyi,
Eşitliktir, ayırmıyor asla ağayı beyi,
Ebedileştiriyor aramızdaki aşkı sevgiyi.

Ölüm olmasaydı ne olurdu bilmem halimiz,
Esir alırdı bizi hislerimiz ve heveslerimiz,
Azdıkça azar söz dinlemezdi kör nefsimiz,
Sanıyorum bu da bizim gerçek bir dersimiz.

Ağaç olabilir miydi ki bir çekirdek,
Ölmeseydi şayet şu kara toprakta,
Adımız baki kalsın diliyoruz son yaprakta,
Sevdiklerine kavuşacak ölen son durakta.

Perdeler kapanıyor ve perdeler açılıyor,
Fanilikten bıkanlar veraları seçiyor,
Ölmemek için ölenler ahirete geçiyor,
Sevdiklerimiz orada hep bizi bekliyor.

Dünya yalan ölüm gerçek,
Eceli gelen bu şerbeti mutlak içecek,
Az yaşayan da çok yaşayan da ölecek,
Ebedi hayata kesin böyle geçilecek.

İbrahim YAŞAR
31.08.2010 Yıldırım/Bursa

İbrahim Yasar
Kayıt Tarihi : 31.8.2010 15:47:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Mustafa Özdemir
    Mustafa Özdemir

    Ölüm bir yok oluştan,bir çukurdan veya bir anlamsızlıktan gayrı bir kurtuluş vesilesi.Şairimizin belittiği gibi hiçkimse ölmeseydi vay halimize...hırsımıza.
    Ölümün varlığı bizi kurtarmakta ve neşeli kılmakta aslında.Bu dünyada sonsuz yaşamak müebbed hapis gibidir kendini bilene...ilhamınız bol olsun.

  • Muhittin Alaca
    Muhittin Alaca

    Ölüm gerçeğini çok güzel anlatmışsınız. Yüreğiniz dert görmesin. Saygı ve selamlarımla.

  • Celil Çınkır
    Celil Çınkır

    Ölüm aslında bir başlangıç demek.
    Enfesti.
    Yürekten tebrikler usta kaleme.
    Ramazan bayramınızı kutluyorum.
    Saygı ve hürmetlerimle,
    Celil ÇINKIR

  • Hikmet Çiftçi
    Hikmet Çiftçi

    Güzel bir çalışma değerli kardeşim.
    Gözümüze en yakın olan uzvumuz burnumuzdur. Ne var ki, hiç kimse burnunun ucunu görmez, göremez... Ölüm de burnumuzun ucu, burnumuzun ucu kadar yakın bize.
    Hayatın bir ucu doğum, diğer ucu ölüm. Bizler hayat çizgisinde bir ip cambazı gibi yol almaya çalışan -artık gerçek mi, gerçeğin yansıması mı diyeceğiz- mahlukatız. Ne zaman düşeceğimizi bilmeden yürüyoruz, yürüdüğümüz müddetçe de kendimizi şanslı sayıyoruz.
    Bedenimiz dünyada, can bedende misafir. Can kanatlanmadan 'insan' olan; insanca yaşayarak imanla, inançla hayatı çiçeklendirmeyi bilir.
    İki dünyamız da çiçek renginde, özünde, güzelliğinde olsun.
    Mesajınız, umarım herkes tarafından anlaşılır.
    Allah; bilendir, görendir, duyandır. Herkes hakkına düşeni alır.
    Sevgi ve saygı rüzgârları esenliğiniz, şiirlerimizde göz iziniz olsun efendim.
    Dostça kalın.

  • Saliha Değirmenci Yavaş
    Saliha Değirmenci Yavaş

    İnsana soruyorlar

    __Cennete gitmak ister misin ?

    __Tabi ki isterim.

    __Peki; Ölmek ister misin ?

    __Daha neler..Ben ölmekten korkarım..



    Şu konuşmaya bakar mısınız.Ölmeden cennete kim gide bilmiş ki ?..İmanından emin olan ölümden korkmaz ..

    Şiirin harikaydı..Kutluyorum kardeşim..+10

TÜM YORUMLAR (8)