Ölüm..! Şiiri - Koray Hıfzı Soydal

Bir gün kapım çalacak, Azrail sormadan içeri girecek..
Canımı almak isteyecek, ben kendi ellerimle vereceğim..

Bir gün ölümüm ardından herkes üzülecek..
Ben ise bir daha geriye dönmeyeceğim..

Cümle alem canımın acıdığını bilecek..
O zaman kimin içi yanacak göreceğim..

Bir sevdiğim var, kalbi bende olan..
Ona, aldığım günkü gibi teslim edeceğim..

Hasretle geçen günlerim son bulacak..
Yeni bir nefes bulmak isteyeceğim..

Gözlerini göremediğim her an pişmanlık olacak..
Ben ise bunun acısını bir anda eriteceğim..

Beni arkamdan vuran herkes karşıma gelecek..
Sadece bir sözle herkesin faturasını keseceğim..

İki yüzlü tüm sevdiklerim meydana çıkacak....
Hepsiyle bir anda yüzleşeceğim..

Şimdiye kadar acılarımı içimde sakladım ben..
Acılarımı bir nebze değil, ebediyen dindireceğim..

Ölümle acılara tutulup, felakete gittiğimi zannedenlere ise,
Acının ölümle birlikte son bulduğunu, asla söylemeyeceğim..

Gideceğim ben dalgalarım, sevdiklerimi bırakıp gideceğim..
Ne olursa olsun ben yine sevdiğimi hayal edeceğim…
Hayallerim günün ışığı gibi bembeyazdı birtaneciğim..
Ancak bu kez senin gözlerini hayal ederek, kendimi öldüreceğim..!