Ölüm Şiiri - Nurullah Arafatoğlu

Desturla bas toprağa ey gafil
Toprak seni taşıyacak değil
Güvenme cüssene ey gafil
Cânın cüssende kalacak değil
Sen de ölüp gelirsin,
Ölüm ölecek değil.

Eşerler tek kişilik bir oda
Zannetme uyurum, cümle alem burada!
İndirirler gözlerinde yaş, dillerinde dua...
Bir gül kokusu yayılır sonra etrafa
Anla ki yolculuk var Mustafa'ya!

Ne bakarsın yüzüme hayretle, şaşkın?
Var mıdır benden zerrece farkın?
Varsa da sen kendi haline yakın!
Böceklere ziyafetse şimdi cüssemiz,
Ruhumuz Lâyezâl'e yakın!

Bakma hüzünlü gözlerle yüzüme
Aşklar yarım kalacak değil.
Hakikat, iki kürekçik mesafe
Aşkı veren, onu yok edecek değil
Aşıkları Allah, öldürecek değil.

Niçin korkuyla bakarlar ölüme?
İnsanların ettiğini ettim ömrümce...
İnsanlar akıp gidiyor şimdi ölüme,
İnsanlar giderken ben niye gitmeyeyim?
Sen farklı olmak istersen,
Ölme de göreyim.