Ölüm Şiiri - Gülcan Yıldırım

Ölüm yalnızlığın simgesi,
Belki de nedeni
En çok da arkada kalan gözyaşlarının sebebi
Ardından gelen karanlık, sonrası sessizlik
Belki de umut , belki de mutluluk.

Bir iki saat sonra gelen yalnızlık,
Üstüne yağan yağmur damlaları ile anlaşılıyor,
Bak etrafa yine teksin.

Yağmur damlaları vuruyor ruhuna
Belki de sana bir şeyler hatırlatmak istiyor.
Yaşadığın iyi kötü her şeyi.

Bir iki sene sonra tozdan gözükmeyen adın,
Hani o gün gözyaşları vardı ardından?
Sadece o gündü, gerisi yalnızlık.

Bir gün bakmışsın bir tutam demet,
Yıllar önce yaptığın iyilik seni bulmuş.
Küçük bir tebessüm, demek hatırlayan varmış seni