Bir ince sesleniş yankılanıyor kanımda
Uzaklardan bir hülya göğsüme dokunuyor
Nice ruhlar feryat figan ediyor canımda
Niçin hepsi kara tenime değip sönüyor
Bazı küheylanlar şaha kalkıyor içimde
Bazı çocuklar gibi oturup ağlıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta