PAUL CELAN’A
Hep dönemeçlerde karşılaşdık ingeborg
Çekimi eğreti olan buluştuğumuz tensel dokunuşlarda,
Ve bizi savuran katlanılmaz olanla fırlatılışımız uzaklara,
Aramızda uzayan katmerli özlem halatının yineleyiciliğini kısaltmada,
Birimiz deniz değiliz ki ingeborg özlemi öteleyen.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta