Olsaydın Şiiri - Kemal Baytimur

Öyle sivri diken değil
Keşke gonca gül olsaydın
Küfre etmeyerek meyil
Keşke ehli dil olsaydın

Dostlara hor bakıyorsun
Gönülleri yıkıyorsun
Ateş gibi yakıyorsun
Keşke korsuz kül olsaydın

Eli hakir görüyorsun
Çıkmaz yola yürüyorsun
Acı yemiş veriyorsun
Keşke kuru dal olsaydın

Çıkma benlik seferine
Şer düşürme değerine
Bet öten bülbül yerine
Keşke suskun çil olsaydın

Sazlar varken köse değil
Yosmadaki süse değil
Baş düşmanın nefse değil
Keşke dosta kul olsaydın

Buhar olup göğe ağdın
Yağmur olup yere yağdın
Umman olup bizi boğdun
Keşke küçük göl olsaydın

Derviş Kemal taş yemişim
Gelen taşa baş eğmişim
Nidem size dost demişim
Keşke sen bir el olsaydın