Olmuyor Şiiri - Güven Tekin

Sol yanım acıyor annem,
Gözlerimden, yaşlar akıyor annem.
Kimsenin silmeye gücü yetmiyor annem.
Melek annem, güzel annem.

Hiç bir yere sığamıyorum,
Kaderim gülmedi sevinemiyorum,
Herkes geçer diyor, ama geçmiyor.
Gözlerimin yaşını durduramıyorum.

Meğer seninle yaşıyormuşum.
Nefesim kesiliyor yaşamıyorum.
Her yer karanlık korkuyorum.
Seni özledim annem, kavuşamıyorum.

Gündüzler, geceler, haftalar geçiyor.
Sevgin her geçen gün, bedenimi sarıyor.
Hasretin bağrımı yakıyor.
Nerdesin annem? Sensiz yapamıyorum.

Biliyorum gittin gelmeyeceksin,
Sensizlik dünyamı karartıyor,
Gelmek istesemde, gelemiyorum olmuyor.

Feryat figan eylesem, kimse duymuyor.
Sessiz çığlıklarım, arşı semayı alıyor.
Anne ben sensiz, ölüden farksızım.
Rüyamda sen,hayalimde sen bu acıya dayanılmıyor.

Keşke zamanı geri alsak,ama olmuyor.
Masum bir melek olsam, yine olmuyor.
Kirlenmiş çocuğun sesini, kimse duymuyor.
Buda geçer,bırakma kendini diyorlar.

Geleceğe odaklan, deselerde olmuyor.
Geçmişin izleri, beynimi kemiriyor.
Silemiyorum hiç birşeyi, yüreğimi yakıyor.
Keşke sihirli değenek olsa, silsem her şeyi, ama olmuyor.

Şiirler ağlıyor, mısralar feryat ediyor.
Kalemim susuyor, gözlerimden kanlı yaşlar akıyor.
Sevenlerim bilmiyor özlüyor,
Halim perişan, umudum tükeniyor.

Hayellerim bir bir soluyor,
Doğruyu yanlışı, ayırt edemiyor.
Anne, yaz yaz bitmiyor.
Dertlerim senide üzüyor.

Bana kızma anne, yaşamak içimden gelmiyor.
Kafayı sıyırdım, herkes deli biliyor.
Beynim doğruyu,yanlışı ayırt edemiyor.
Dünya bana artık dar geliyor.

Gülmek bana ne yakışıyordu annem,
Artık gülmüyor yüzüm annem.
Saç sakal bir birine girdi annem.
Senden sonra, perişan oldum annem.

Deli güven, yaz yaz nereye kadar.
Şiirler oluyor roman, etmez kar.
Noktayı koy, unut herşeyi yar,
Umudu, hayali, tozlu raflara kaldır.
Bu şiirde burda son bulsun, sessiz çığlık.