Herkes adaleti bekler naçar hayattan
İçeride yer, dışarıda kimse kalmadı subay, erattan
Ne medet umayım, elinde terazi, gözü bağlı avrattan
Kokusu gelen çürümüşlük, bozulan mizan olmuş.
Sitemleri, ahları yuta yuta içimde patladı
Dertlerimiz toplandı, birbirine çarptı, kendini katladı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta