Kumdan bir kale yaptım ellerimle
En sevdiğimi koydum en güzel yerine
Suretini çizdim hayallerimle
Üşür diye perde yaptım saç tellerimle.
Minik kuşlar koydum penceresine
İpekten çarşaflar serdim döşeğine
Kınalar yaktım kardan beyaz ellerine
Tüm ömrümü verdim yekparesine.
Kardelenler yetiştirdim Temmuz ayında
Şifalı sular biriktirdim Nisan yağmurunda
Ömrü uzun olsun diye
Sabahın sahibine yalvardım dualarımda.
İçi gam keder dolduğunda
Onun yerine ağladım hıçkırıklarımla
Karanlıklar görmesin diye
Ben kaldım ıssız zindanlarında.
Kuş sütünü altın kaselere koydum
Yaralarını ümitlerimle sardım
Saçlarını zümrütlerle taradım
Aldığım her nefeste yalnız onu aradım.
Güz yapraklarını topladım, görmesin
Hayatı hep yaz bilsin, üzülmesin
En güzel günleri o görsün
Çalılar bana, sarmaşıklar ona gelsin.
Eyüb'ün sabrını gördüm
Yakb'un figanını
Gurur öfke nedir ki
Ben sevdim onun kahrını.
Kayıt Tarihi : 15.11.2009 22:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!