Öleceksin Şiiri - Gülce Gündoğdu

tam “her şey düzeldi” dersin, “unuttum, çıkardım hayatımdan.”
bilemezsin siluetinin, anıların gölgen kadar yakında olduğunu
aklına bir anlık izin versen, kalbinin zırhında bir delik bıraksan
her şey içeri doluşacak farkında olmayacaksın, bilmeyeceksin
uçurumun eşiğinde duracaksın görmeyeceksin, öleceksin.

günler geçecek haftalar belki, tamamen unuttuğunu sanacaksın
gün gelecek farkına varacaksın, olduğun yerde saydığının
yeni birini denemeye çalışacaksın, başka bir ruh başka bir beden
olmayacak, defalarca deneyeceksin sonuç vermeyecek çabaların
aynı bataklıkta çırpınıp duracak, boğulacak, öleceksin.

ölmüş kabul edeceksin bazen, inkar edeceksin mutsuzluğunu
özlediğini, istediğini, hayal ettiğini söyleyemeyeceksin kimseye
kendi karanlığında ışığa ümidin olmadan yürüyecek, kaybolacaksın
her şeyin bittiğini bileceksin, istemsiz ya olursa diyeceksin hep
gülebileceksin yine de ama bilmeyeceksin içten içe öleceksin.

bazen umutla dolacak kırılgan ruhun, ikinci el bozuk kalbin
hiçbir şey olmamış gibi düşünüp döneceği günü bekleyeceksin
her an sarılışını, öpüşünü, dokunuşunu hayal edeceksin
gün geçtikçe umutları da terk edecek onun gibi, üşüyeceksin
ne kadar beklersen bekle o hiç gelmeyecek, onsuz öleceksin.