Öldürüyor Şiiri - İbrahim Uysal

Sevgin paslı çivi selinden seçilmiyor
Şu silik söylemlerin sövgülere öteleniyor
resmen söğüt ağaçlarının sallanışları gibi
Esaretin sürgün kalplere berdel ediliyor
Gündüz vakti umutlarıma perde çekiliyor
Vakitsiz gelen ikindi ayazları hiç hoş değil
Pencere denen illet ille de ceyran ediyor
İşte o vakitler her zerrem kıymete biniyor
Seni anımsadığım kadar ölüm hatırlanıyor
Ve işlediğim günahlar aklıma düşüyor
Yarı ölüyüm yarı diriyim sabahında
Ölünceye dek dünyam boş dönüyor