Çiçekli dallara döndürdün beni.
Sen muhacir gönlümün, ensarı.
Kaç seherini beklediğim akşam.
Birde sonra öğrendim sevilmeyi.
Hep öteledim, uzağa bıraktım.
Çıkmaz artık gönlümde fırtına.
Düşmez kor, en kırılgan yanıma.
Bilmiyorum ömrüm geçti öylece.
Düştüğüm patikaları, yol bildim.
Neler geldi başıma hey hat.
Uzağımdan geçmedi gönül ferahlığı.
Kaç zaman geçti belirsiz, yitik.
Sonuçsuz, saçma, kimliği belirsiz.
Payından payıma düştü bir afak.
Meğerse pırıl pırılmış yer yüzü.
Coşkulu, mavi enginmiş deniz.
Yeşili giymiş, ormana bakmak.
Hele birde her mevsim senle.
Hayatın bizzat tadına varmak.
Kenan Gezici 22/03/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 22.3.2026 03:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!