Okuyor Gardaş Şiiri - Şair Aydin Tazegul

OKUYOR GARDAŞ

Çok yazdım çoğuna, etmiyor tesir,
Gördüğüm canımı, sıkıyor gardaş.
Demokrasi olmuş, yobaza esir,
Adalet göz yaşı, döküyor gardaş.

Ülkemde her yere, cahiller dolmuş,
Uyanıklar herdem, yolunu bulmuş,
Çakal kurt ormanlar, kralı olmuş,
Aslanlar tilkiden, korkuyor gardaş.

Beyler halkı çoktan, elliye bölmüş
Bazısı kalbinden, kardeşlik silmiş.
İçimizde dostluk, insanlık ölmüş,
Ortalık inan leş, kokuyor gardaş.

Üfürükçü olmuş, bize baş tacı,
Bu günler okul yurt, yaşıyor acı.
Dört karıyla gezer, sümüklü hacı,
Millet aval aval, bakıyor gardaş.

Kimisi çabucak, döner sözünden,
Sahtekârlar belli, olur gözünden.
Gerçekten bilinki, cahil yüzünden,
Türkiye'miz çile, çekiyor gardaş.

Dolarla bir insan, gönderdik aya,
Uzaydan ne için, baktık dünyaya.
Bazıları dostlar, bizim tarlaya,
Ayrılık tohumu, ekiyor gardaş.

Bereket sadece, zengine niye,
Her türlü ganimet, olur hediye.
Fakirlik şans talih, kaderdir diye,
Kimisi boynunu, büküyor gardaş.

İnsanlık nedir ne, bunu bilen yok,
Kötülüğü kalpten, asla silen yok.
Kudurmuş itlere, karşı gelen yok,
Mikroplar insanı, yakıyor gardaş.

Vatan'ı yıkmaya, çalışan piçler,
Bilinki her zaman, birini suçlar.
Asıl içimiz de, olan dış güçler,
Aramıza nifak, sokuyor gardaş,

Yiğitlerin artık, konuşmaz dili.
Çoğunun kabardı, çoktan sicili
Ortalıkta gezer, binlerce deli.
Kuranı tersine, okuyor gardaş,

Adalet yolunda, kaldık çok geri,
Hak hukuk bozuldu, gitmez ileri.
Kafamız çalışmaz, kayboldu veri,
Güçsüz pehlivanı, yıkıyor gardaş.

Doğruluk doğru bir, bakışa benzer.
Dürüstlük kalpteki, akışa benzer.
Yazdığım her kıta, nakışa benzer,
Kalem ilmik ilmik, dokuyor gardaş.

Türkiye'mde yoktur, hainin yeri,
Kendisine gelsin, bir kaç serseri.
Sabredip bekliyor, Türk'ün Askeri,
Yakında meydana, çıkıyor gardaş.

Güzel Vatan'ımız, teksasa dönmüş.
Çakallar çoktadır, meydana inmiş,
Ben Şair Aydın'ım, ocaklar sönmüş
Gözlerimden yaşlar, akıyor gardaş,

Şair Aydın Tazegül