Okulda dehşet..
On iki yaşında bir çocuk,
kalemle adını yazacağı yaşta
tetiğe uzanıyor eli.
Av tüfeği…
Bir çocuğun omzuna
dünyanın bütün ağırlığı bindirilmiş gibi.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta