Uyan
Yasakladım kendimi hayatın zevklerinden
Yüreğimi sağlam esen, bir rüzgâra bıraktım.
Ellerimi bağladım, yalnızlığın uçurtmasına,
Tenimi bıraktım, ayaklarımın adımlarına.
Gel artık…
Uzaklardan gözyaşın aktı, üzerime…
Bilirim senden dökülür, bu yağmur taneleri…
Öyle ıslattı beni, yokluğun biçare…
Uyku benden firar edip, gidercesine…
Salsam seni düşüncelerimden,
Boşaltsam aklımın rafını,
Bakışlarıma huzur tünese bir zaman,
Duygulara yol versem yüreğimden.
Varlığıma dolar gibi.
Gökyüzüme ateş çalsan,
Sahilime akıp dolsan,
Yoluma toz duman olsan.
Olsun varsın sen ol yeter.
Varlığıma dol olduğun kadar…
Karanlık duygularımı gömen, bir dehliz oluyorsun.
Soğuk tarafında üşüyor, ruhumun duyguları.
Sokaklarda kaybolup, dolaşıyor yüreğim.
Her adımın izlerinde, arayışlarım sensin.
Varlığım bir çöl…
Saldım ellerimden, sevgi kuşumu,
Yüreğimi de alıp, gökyüzüne uçtu,
Sanki bir boşluğun, ucuna doğru,
Süzülüp sonra, gözden kayboldu.
Varlığımdaki sevgi…
Bir rüzgâr gibi dokundun saçlarıma,
Dağıldım her telimde, sevgi oldum sana,
Özlemlerimi çözdü bakışlarındaki mana,
Doldu içime doyurdu açlığımı,
Varlığım kayar benden…
Bir dolunay gecesinde, susmuş yüreğim.
Duygularım tutuklu, san ki hapis gözlerimde,
Bakışlarım anlamsız ve yorgun umutlarım.
Aşkımla suladığım gönül bahçemin, gülleri solgun…
Varlığımla bekliyorum
Öyle bir baktın ki,
Gözlerindeki asaleti, gördü sevgim,
Ve bir dünya oldun, kocaman…
Tüm güneşe kapılar açıldı, san ki,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!