Dost kal anılarda…
Sevmiyorsan şevkat gösterme, açık ol yeter,
Yüreğindeki karmaşayı, gizleme söyle,
Eksilmişse duygular, tamir yetmiyorsa,
Mutsuzluğu ne yaşa, nede yaşat yüreğe.
Ben Karanlıkları Öyle Söndürdüm Ki;
Beyaz Papatyalar Sundum Hayata
Işığın Her Tonunda, Yansıdım
Gökkuşağı Oldum, Umutlara…
Yağmurun Bereketinde, Islandım
Çakılmışım…
Gözlerimin ufkuna, düştün bir kere,
Atamıyorum seni silemiyorum,
Dalga dalga geldin, vurdun tenime,
Salamıyorum seni, veremiyorum.
Düştüğün gün…
Bir buğu gibi sardın hayatımı, kayboldum gerçeklerinde,
Görünmeyen bir düşman gibi yoktun mertçe karşımda,
Boşlukta kalmış bir savaşçı gibi, gözlerim aradı seni,
Hakkını vermeyen bir hak çalansın, manasız kaçışlarda.
Çok Uzaktasın Ve Duyarsızsın
Sözümle, Elimle, Ruhumla Dokunamıyorum
Çığlıklarım Boşlukta Sessiz Kalıyor
Duymuyorsun Kendinden Silmişsin Beni.
Dönüşü yok biliyorum…
Gözlerimin yaşlı bakışlarında gördüm,
Ruhumun acı çektiğini ve boğulduğunu,
Uçamıyordum bir kuş gibi, sonsuz diyarlara,
Kaybedemiyordum, görünmezlikte varlığımı,
Duygularım isyanda
Yanılttı gönlümü, sevdiğim güzel,
Gözlerim uzaklara, donuk bakıyor,
Yüreğim kanıyor, her çarpışında,
Bilmediğim yalnızlıkta, boğuluyorum,
Duymasam da sesizliğinle…
Vazgeçemediğim, bir rüzgâr gelip aldı seni,
Soramadın seviyor musun diye, göremedim yüreğini…
İçimde kopuyorsun, taşıyorsun tenimde,
Bir alaca renginde, göremedim duygularını…
Gözlerdeki sevgi…
Saklama, gözlerin çıksın ortaya,
Kalbe giden yol oradan geçer,
Duygular işlensin, yürekte atsın,
Sevgi yağmurunda, ıslansın gözler…
Gül açan yüzüne, bakmaya doyamam…
Bedenimde saklısın, silinmez duygusun…
Ruhumu sürükleyen, bir rüzgârdır gözlerin,
Hayatı davet eder, aldığın her nefes,
Gül açan yüzüne, bakmaya doyamam…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!