Biteni inatla sürdürmek,
ona daha da unlanmasıdır balığın
En ağır ağrı;
delik açandan alçı istemek gibidir
Aklımın almadığı şeyler gövdeme kök saldı.
En başta, iç kanamayla
beş taş oynarken yakaladım ellerimi.
Kilosunu çoğaltıyor ruhumun
Daha kaç fıskiye dikilecek içime,
kirli anılarımı yıkasın diye?
Atlılar atlarına güvenmesin.
Kapağı açık unutulan gazoz asiti gibi
kaybolur zaman.
Yavaşça açılır sokakların kıvrımları
Değişse binaların huyu, lambaların yüzü
Kalbim yine oksijene giden yolu bulabilir.
Kayıt Tarihi : 13.3.2026 06:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
"Öyle Kolaysa Bir Daha Yak" kitabımdan bir sayfa
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!