En acımasız savaştır hayat,
Hiç durmadan akan bir nehir.
Durulmayan, fırtınalı bir deniz ve insan boğulmamak için çırpınan aciz.
Akıntıya karşı yüzemezsin yüreğim. Kendini kabullenmek alacağın bir nefes, sıkı sıkıya tutunduğun halatı bırakmak acından kaçış.
Biriktirdiğin insanları silmek bazen arınmak, her şeyi arkanda bırakıp kaçmak bazen kurtuluş. Tek gerçeğin ölüm olduğu cephede bir tan vaktini daha kucaklamak umut, acıyan avuçların geleceğine bir çivi.
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta