Oğul Şiiri - Orhan Samih Güllük

Meyletme dünyanın zalim yüzüne
Gülen çehreler'de ne ararsın vefa
Ellerimme bir yüreğin yarası düştüğü'de
Düştüğün yerlerde garipsin yine

Çatık kaşlarını çekme sineme
Öylece her gece ağlama içime
Ben istemem zengin doysun yerime
Garip her her sofrada gariptir yine

Elleme Yarama tabip arama
Düğtüğum dârlarda sebep arama
Her gönülde doyar aç kalmaz ama
Garip aç yatar'da tok kalkar yine

Ağlama halime doğduğum güne
Ağlama yetimim ben her köşede
Demeyin Ölmüşüm gurbet ellerde
Garip musallada gariptir yine

Söyleyin anamdır o bana yansın
Bilirim gözleri yaşlı anamsın
O sensiz yılları eller ne bilsin
Garip o gurbette gariptir yine

Bende her gidene büktüm boynumu
Bilmemki yetimin gönül yurdumu
Hayatına çizdin her uçurumu
Bülbüller güllere gariptir yine

Gölmedin dünya'da insandan sefa
Sanırdım toprağın altında vefa
Borçlu kaldım imam'la bir mezarcıya
Garip o mezarda gariptir yine

Gariptir oğul o yollar yorulursun
Yorulduğun acı yıllar gariptir
Düştüğün uçurumlar'dan çıkamazsan
Gömüp giderler o son günde garipsin

Gariptir mezar taşın gariptir o genç yaşın
Gariptir gurbet elde okunmaz mezar taşın