Akşamdan sabaha özlüyor olsam da seni
Şu yüreğe taş basmasını öğrendim artık
Öğrendim sevgili yokluğunla yaşamayı
Yaşarken hasretten kavrulmayı
Ve yine de bir pervane gibi ateşe kanat çırpmayı
Öğrettin bana ey sevgili.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta