Güneş gibi doğdun sevgin ile öze
Desten olup girdin, gönül ile söze
Tanrının en büyük armağanısın bize
Gönüllerde taht kurup yaşarsın öğretmenim
Kış, yaz demeden coşkuyla çağlarsın
Görünmez bir bağ ile bizi kendine bağlarsın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta