öğretmen ve ozanım
yorgun bir mevsim günlükler yaralı
elimde tebeşir kalem
sesim iyice ağarmış
yumruğum sıkılı koynumda
ağır bir özlem yüreğimde
karanlığı tırmalıyor bir kedi
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Öğretmenim biraz kolaya kaçıyorsun galibai. Zorda kalınca Köy Enstitülerini çağır.! Hele sen biraz daha gayret göster..Köy Enstitüsü mü olur; KIR ENSTİTÜSÜ'mü ,elbet bir gün gelir.Ama o zamana kadar sen elinden geleni yap..Olur mu?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta