Cok güzelsin, biliyor musun.
Sen gulunce guneş daha sıcak,
Yıldızlar daha parlak oluyor sanki.
Sen gulunce içim ısınıyor biliyor musun.
Dertler oraya buraya kaçışırken,
Ben mutluluktan uçarken,
Sen neyi nasıl yaptığının farkında bile değilken,
Hayat toz pembe oluveriyor işte.
Çok masumsun biliyor musun.
Saflığın, tazeliğin, baharin kokusu gibi
İçime çekiyorum seni.
Kara gözlerin içimi eritiyor biliyor musun.
Tatlılığın beni sarhoş ediyor,
Başım dönüyor hem de nasıl...
Koklamaya doyamıyorum,
Bağımlı oldum, sürükleniyorum aşkınla.
Çok namussuzsun biliyor musun.
Biliyorsun galiba,
Bilmesen böyle mahvetmezdin beni,
Böyle kandırmazdın,
Böyle çıldırtmazdın cilveli...
Peşinde deli divane,
Her emrine amade,
İsteklerine köle etmezdin herhalde.
Çok aşığım biliyor musun?
Nereden bileceksin,
İçimin yandığını,
Kalbimin senin için çarptığını,
Uğruna varlığımı adadığımı,
Nasıl bileceksin?
Çok küçüksün, çok taze...
Bir gün bileceksin,
O zaman bana ANNEM diyeceksin.
Kayıt Tarihi : 1.6.2006 14:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!