Köhne bir hastanenin kırık kapılı ve soğuk odasında bir oğlan çocuğu.
Dikkatle incelediği yüzleri tanımasına izin vermiyor buğulu gözleri.
Üzerinde aylardır değiştirmediği kanlanmış beyaz gömleği.
Ah Garibim… Sıkıca kalbini tutuyor, heyacandan sürekli kekeliyor.
Evet…Tanıyorum bu oğlan çocuğunu.
Yorgun…
Benzi sararmış,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta