Öfke duyduğum aşkım,
harman yeri gibi dağıtıp da gidenedir.
Serin sularda bırakılan nefretim,
kimseden saklanmayan öfkemedir.
Dikenli bakışlarından kaçmıştı,
kör fırtınaların dağıttığı..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Avuçlarında hiç kırık kanatlı bir serçe tuttunmu sen aşk... çırpınan canının ateşi yaktımı avuçlarını... sen hiç düştünmü kendi avucundan yerlere, kayalara çarptın mı kalbini... öfkem.. o deli gönlü kayalardan itenedir, kırık kanatlı serçenin kanatlarına kıyanadır... kırık camların içine gönlümü atanadır.. sen aşk... sanadır öftem.. sanadır yine bütün aşka dair sözlerim.. seni sevdi ya bu gönlüm.. nefret edemiyorum senden, hala nefretim kendimedir... sen öfkemin sahibi.. özlemlerim sanadır..
Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta