Gezmezdim buralarda, can kafeste sızlandı
Yüreğimdeki ateş, kar altında közlendi
Kaybolmazdım elbette izlerim solmasaydı
Yolumu aydınlatan ay buluta gizlendi
Av kesen nazarını bir çift kandile saydım
Ağzından iştah ile sızan salyanda kaydım
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




''Ağzından iştah ile sızan salyanda kaydım''
''Ah keşke kör kaderim inini bulmasaydı''
Bu ne nefret böyle sn şaire;ne aşağılayıcı dizeler.Bize sevgi yakışır Şairiz biz.Yazan yüreğiniz dert görmesin Sağlıcakla kalın
güzel şiir ama resimdeki yılandan fena oldum o hayvan beni deprem gibi sallıyor
keşke o resim olmasaydı....
saglıcakla kalın
BAZEN ALDANIŞLAR DERS OLUR İNSANLARA
YAPILAN HATANIN ACISI ÇÖREKLENİR YÜREKTE
BUNU TEMİZLEMEK MÜMKÜNDÜR TABİKİ
HER ZAMAN AYDINLIĞA KAPILAR AÇILIR
SAYGILARIMI SUNUYORUM ÜSTADIM
Mümkün olsaydı eğer ecelimden kaçardım
Neyleyim boynu bükük, eli bağlı naçardım
Düşen son kum tanesi vademe dolmasaydı
Nice baharda taze güller gibi açardım
Yüreğinize sağlık üstadem..Çook güzel bir eser okudum değerli kaleminizden...Var olunuz...
Saygılar...
BAZEN ALDANIŞLAR DERS OLUR İNSANLARA
YAPILAN HATANIN ACISI ÇÖREKLENİR YÜREKTE
BUNU TEMİZLEMEK MÜMKÜNDÜR TABİKİ
HER ZAMAN AYDINLIĞA KAPILAR AÇILIR
SAYGILARIMI SUNUYORUM ÜSTADIM
Kimden : pasifikgüneşi (Bay, 54)
Kime : Mücella Pakdemir
Tarih : 09.06.2009 12:01
Mücella hanım sayfanızı açamadım ve yorumumu buraya yazıyorum. Paylaştığınız şiir üst düzeyde bir edebiyat yapıtı. İçerikçe de derin ve güzel anlamlı.. Felsefi bir şiir. Ama biçimce çok usta bir yazım...
Şiirinizi okumaktan büyük haz aldım, dost yüreğinizi kutlarım. Kaleminiz daim çağlasın. Tam puan Bilal Esen
Şiirinizi okumaktan büyük haz aldım, dost yüreğinizi kutlarım. Kaleminiz daim çağlasın. Tam puan Bilal Esen
En korktuğum mahluk, hala başım dikenleniyor,görür görmez şok oldum ıııy.
Onlardan uzak yaşayalım dostum,sevgi ile kalın.
Çok manidar,çok hırpalayıcı bir şiir... Ve insan bir bakıma kendi kaderini yine de kendi cüzi ama özgür iradesiyle yaşıyor.Tebrik ediyorum Mücella hanım.Emeğiniz zayi olmasın.Selâm ve dua ile.
Bu şiir ile ilgili 207 tane yorum bulunmakta