Obrizya.
Bu sabah hüküm giyen
Dramatik bir melodi,
Senin hüznünle sentezlenmiş;
Avuç içlerinde, biraz bileklerinde
Gırla silsileler atlatan yüreğin...
Ah o paramparça şimdi
Vakti zayi etmekten çekinen,
Bir çocuk
Kırgınlıkları usulca vurmuş kıyıya
İlkbaharın sabahında açan
Çiçekler.. Obrizya.
En çok senin yüreğine batıyor,
Dikenli güllerin arasında
Beyaz tenine konan çizikler
Bırakıyor geriye zalimce
Kıvılcımlar alevleniyor ateşinde
Hiddetli volkanlar gibi öpüşlerin
Bu sabah hüküm giyiyor onlar da
En çok senin kıyına vuruyorlar
Düşlerine,
Bal öpüşlerine.
Kayıt Tarihi : 3.12.2024 23:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bu çocuk bir gece söyleyiverdi ne kadar sevdiğini, obrizyaları.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!