Kalem yine dertli- dertli yazıyor,
O yazdıkca yaralarım azıyor.
Yar elinde kürek mezar kazıyor.
Tabibim o dermanımı vermedi.
O yar bana gel demedi.!
Behaneler ardardına gelince,
Sayfalardan ismim cismim silince,
Gönül bunu anlayınca bilince,
Yine yüzüm sayesinde gülmedi.
O yar bana gel demedi.!
Hayaller kurmuştuk, köye gitmiştik,
Köyün tandırında çörek etmiştik,
Peynirle ekmekle sahur etmiştik,
Hyallerim gerçeklere dönmedi.
O yar bana gel demedi.!
Hele kıştır dedi yollar kapalı.
Sabır eyle köyümüz yazın sefalı,
Şimdi biletler de haylı pahalı,
Seven gözler gerçekleri görmedi,
O yar bana gel demedi.!
Elimden bir lokma alıp yeseydi,
Ele değil, bana canım deseydi,
Garip Sura yar koynunda ölseydi…
Nankör çıktı değerimi bilmedi.
Ser verip de sır vermedi,
O yar bana gel demedi.!
Sura Farzaliyeva
04.15.2012
Kayıt Tarihi : 16.4.2012 19:27:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!