O Gece Şiiri - Tuçe Çil

O gece sen gidiyordun
Her şeyi ardında, beni benimle bırakıp gidiyordun
Elimde kalan tek şey sessiz çığlıklarım olmuştu
Sense, isyanını bastırıp o gece gidiyordun
Biraz ürkek biraz cesur yanın meydana çıkmıştı o gece
Dur demek varken, gidişini seyretmek yerini almıştı
O gece, ellerinde hoyrattı gözlerin gibi
Gözlerin.. bir başka bakıyordu o gece
Dur desem geri dönecekmişsin gibi
Yapmam gereken her şey o gece yok olmuştu
Hafızanı yitirmiş bir insan gibi sadece bakıyordum ardından
Ama yinede sevmiştim gitmeni
Yinede sevmiştim seni götüren yolları..
O gece sen gidiyordun, anılar bir bir hatırlatıyordu kendini
Ağlıyordum. Hüzünlüydüm ve güçsüzdüm
İncinmiştim incitmiştim terk etmiştim ve terk ediliyordum..
Hayat ayaklarımın ardından akıp gidiyordu
Afallıyorum, yalparıyorum zemin un ufak oluyordu
O gece gidiyordun, ruhumdaki acılar kristalize oluyordu
Ruhum acıyor ruhum titriyordu
O, kapıdan çıkarken, sen
Farkında bile olmadan hayatının;
En aptalca, en çocukça cümlesini kuracaksın
Yüzeme bile bakamadan,
”Kendine iyi bak.” Diyeceksin.
Hadi git şimdi, bu şehride al ve git.