Gönüller kaçamaz hummay-ı aşktan,
Bahar seli gibi akabilirsen;
Mecnunu ağlatan çöl dize gelir,
Bir ateş misali yakabilirsen.
Hazine toprakta kaldı gömülü,
Baki kalmayacak dünya ölümlü,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Halk edebiyatı şiir tadında çok güzel bir şiirdi sayfanızda iz bırakan...alan aldı,iletileni...tebrik ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta