Kursağın sıcak ekmeği aradığında,
Çatlak dudağın suya kanadığında,
Çapayı göğsüme sapladığında,
Kavuştuğun nimetin bahçesi, benim.
Düşman silahlarına siper olan muhafız,
Zarif kadınların üstünü kuşatan yıldız,
Ürkek çocukları bırakmayan babasız,
Güvendiğin ordunun askeri, benim.
Oynadığın kafelerin, şeşenlerin,
Dilinden düşürmediğin woredlerin,
Bakarken gururlandığın heykellerin,
Büyüttüğü yüreğin ilhamı, benim.
Sen bendesin, ben de sende,
Sözün bir tek geçer bende.
Herkes olmak ister senin yerinde,
İkimizin yükünü sırtlayan, benim.
Özgürce süzülür žirvemde bulutum,
Bayrağı aratmaz benim dostluğum.
Verem eder gurbetteki yokluğum,
Benim adım Elbruz, o benim işte.
Benim adım Elbruz, o benim işte.
Kayıt Tarihi : 24.2.2026 22:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
bir gece yarısı üstü açık kalan
bilincin altını üstüne getiren
hırsızken...,
içim;
alt çekmecenin en çıfıt tıkılmışı
ve ucu saçak saçak suda yüzen
bir halat gibi,
kocamış kutsal balıkların geçtiği
yosun tutmuş yoldayken içim…,
bir düşkün silueti yansır
aynada bana bakan; bana…,
ve ağlayan bir tebessümü,
brunonun sabîsine yamayan
rüya çöplüğüm;
ne çok görülmüş ve
hayal meyal tasalı kâbuslarım,
bir sırdaş adı sayıklıyor şimdi
dilsiz dudaklarım…,
ey rabbim,
yolda kalmış susuzların
imdadına koşar yardımın ve,
anımsaması imkansız bir rüyada,
muhabbete verilmiş bir sadaka
olur kalbim...,
ah;
TÜM YORUMLAR (1)