Ben bu şehrin sokaklarında Güneşin çocuğu olarak doğdum,
Gecenin ayazına mapus düşlerim yıldızları yorgan eyledi gönlüme,
Sen beni bilmen, ben kendimi bildim bileli hiç ağlamamışım
Evin bahçesindeki tulumbadan akan su ne serindi.
Arada sırada bakıyorum geriye ölümle yıkım zamanla yarışıyor
ben macera sandığım hayatın labirentinde kayboldum
Ne misketin ışıltısını nede fırıldağın hızını nede topa farso vermeyi unuttum
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta