Ben bu şehrin sokaklarında Güneşin çocuğu olarak doğdum,
Gecenin ayazına mapus düşlerim yıldızları yorgan eyledi gönlüme,
Sen beni bilmen, ben kendimi bildim bileli hiç ağlamamışım
Evin bahçesindeki tulumbadan akan su ne serindi.
Arada sırada bakıyorum geriye ölümle yıkım zamanla yarışıyor
ben macera sandığım hayatın labirentinde kayboldum
Ne misketin ışıltısını nede fırıldağın hızını nede topa farso vermeyi unuttum
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta