NURDAN YAZI
İki minare arasına
Gerilen ip değil bu —
Arş ile yer arasında
Asılı bir sırdır mahya.
Gece siyaha bürünürken
Bir el uzanır göğe;
Zeytinyağı kokan kandillerle
“Allah” yazar karanlığa.
Her harf bir zikirdir,
Her nokta bir secde izi.
Rüzgâr esse de sönmez
Çünkü nur, yağdan değil
Aşktan yanar.
Mahyacı bilir —
Yazı yazmaz aslında,
Kalpleri birbirine bağlar
Işık ipliğiyle.
“Hoş geldin ya Ramazan”
Demek değildir yalnız;
Ey nefsim,
Hoş geldin arınmaya
Hoş geldin yanmaya
Hoş geldin yok olmaya…
Kandiller titrerken
Gölgesi düşer içimize;
Minareler iki şahit gibi
Durur gecenin eşiğinde.
Biri sabrı fısıldar,
Biri teslimiyeti…
Arasında yazan nur ise
Kul ile Rab arasında
Bir hat, bir rabıta.
Elektrik çoğalttı ışığı,
Lakin hakikat değişmedi:
Mahya hâlâ
Göğe asılmış bir duadır.
Ey gönül,
Sen de iki minare ol:
Biri korku, biri ümit.
Arasına as niyetini —
Yaz kendi mahyanı
Karanlık gecene.
Çünkü asıl mahya
Şehirde değil,
Kalpte yanar.
Kayıt Tarihi : 20.2.2026 11:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
CAMİLERDE MAHYA




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!