Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Düştü yüreğime hazanda hüzün
Bastı saç diplerimi gidişinin soğuk teri
Dehlizimde saçaklandı gazap
Gün batımı bakışımda kaldı hasret

Üzüm gözlerin bağbozumu,gönlümde gam

Yıllardan önce gelmiş gibisin
Düşlerimden düşmüş hayal misin?
Kimsin sen dilimin ucunda adın?
Kimsin sen dalar bakışım
Deli sevdam mısın?
Seni yaşamışım

Dağlarda, tepelerde yayıldı canlar
Her can düşmana siper
Aktı kanı, koptu kolu bacağı
Vermem dedi vatanımın bir karış toprağını
Kalpağı altında keskin bir bakış
Dayadı yüreğini milletine

Şehadet soluğunda kefenlenirken Keş dağı
Üşüyor kalemim üşüyor beyaza ölüm
Üşüyor
Karlar üzerine yatmış altı beden
Güneşin gözlerine yaşlar düşüyor

Varoşların soluğuyum ben
Ben senden öte bir yaşamım
Nehir kıyısında dağ eteğinde
Bir damla yağmur çizer resmimi
Kenarlarda köşelerde kondu kentim
Belki uzun havada kırık bir ezgi

Başka dudaklarda beni arama
Ellerinde sıcaklığım dururken
Ellerimden başka elleri tutma
Aşkımda ki beyaz gülü
Ağlatıp da soldurma
İlkbahar bakışlım

Kurtçuğun derdi koza
Günlerce bekler oradan çıkmayı
Kum saatini kurmuş gibi
Ben bunu umursamadım
Vurgun yedi gönlüm
Kalbime saplandı bakışın

Mutluluk anda yaşanır
Anın fotoğrafını çeker beyin
Tekrar tekrar seni yaşamak
Seninle hayatı yaşamak isterim

Soluğunda aşkın rüzgarı

Anam yıldızları gözlerinde toplayan anam
Bu dağlarda şahadet diye eser rüzgar
Kevser’e açılır secdeye gelir dağlar

Ağlama anam
Belki bu sana son mektubum

Kalbimde esme sam yeli
Ufalanır toprak olur umutlarım
Göz yaşımın tuzu iner sineme
Kurur bağrım bozkıra dönerim
Çöl yalnızlığımda yıldızımı ararım
Hüzün bulutları üzerimde