Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
1977 Tatvan doğumluyum. Küçüklüğüm babamın öğretmen olması dolaysıyla,
doğunun kan davalı, baskı ve töreden öte yol olmayan; kardan altı ay yolu kapanan
köylerinde geçti. O yoksulluk ve yoksunluklara koşut geçirdiğim hastalık (serabral
palsi) ve yanlış tedavi süreci sonucu, transferimde tekerlekli sandalye kullanıyorum.
Engel, bir toplumun talep ettiği fonksiyonlar ile, o bireyin yetenekleri arasındaki farktır. Böyle bakıldığında engeli oluşturan olagelmiş sistemin ta kendisi ...
