Köhne kaldırımlarda yitirilmiş cennetler,
Kirpiklerimde asılı duran enkazlara ait.
Üşüyorum.
Ört üstüme, güz rüzgarlarını.
Sağır edici harflerle bezenmiş mısralar,
Kirpiklerim yavaş yavaş indiriyor kepenklerini
Beynimdeki tenhaları yine uykuyla süslüyorum.
İç dünyamdaki radyoyu tam susturdum derken
Zihnimdeki kördüğümlere takılıp düşüyorum.
Hüzün kokan bir gülümsemede kalmış aklım
Duy.
Beni duy.
Hiç uğramadığın bir uçurumun en dibindeyim.
Çığlıklarla süslüyorum vadiyi.
Her ezginin arasındaki umut, can çekişiyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!