Nûr yok
Ehl-i aşkın meclisinde ‘ayş bitmiş nûr yok
Bir harâb-âbâd hacle-gâhı yitmiş nûr yok
Mâh-i tâb elbet doğar bir gün dil-i nâ-şâdıma
Sevdiğim çehrende artık hande gitmiş nûr yok
(30. 04. 2004- Maçka)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta