İrini kusturan
Yanında kusmuğun sos
Balgamın krem
Sümüğün merhem sayılacağı
Dışkının iğrendiğibiri
Bize düşen yanmaktır
Yılmaz Odabaşı
Yürümezsek gelecek ötelere gidecek
Resimlerde yüzde renk silinecek
Doğru yolda gizlenen eğrileri
Ayırt edebilirsen
Sevginin sevgilisi sevda sana varacak
Adım atarak sabret
Yükselmek alttakini yukarıya çekmektir
Kürsüye çıktığında
Öndekinin tikindeki azgınlık
Dikkatini çekiyor
Onun yanındakinin
Parmakları masaya sinirlice vuruyor
Bir kaçını kıravat boğar gibi oluyor
Tek Ruhi Su’ya yazdım
İkinci şiirimi
Sana da yazmam lazım
Kemanım sazım Nazım
Benim yoksul soframda
Hiç balık tutamadım
Kanca elime batsa acıtıverir çünkü
Gök boyutlum can tatlım
Avcılık yapamadım
Bütün öksüz yavrular benim yavrum benimki
Başkasında olmayan kendini bulmamıştır
Ben giderim siz kalırsınız bende
Oysa cırcır böceği en çok karınca için
Çalmıştı çalgısını
İnsanın sanatçıya verdiği değer belli
Karınca da mı öyle
Şair söyler ne söyler
Sevgi ve aşkı söyler
Sevgi ve aşktan fazla
Tanrı söyleyebilir
Şair söyler ne söyler
Yaşar Miraç’a
Çiçekler görürler mi
Seni kesin görürler
Göremezse duyumsar hissederler
Sevgisin sen sevdasın sen coşkusun
Korku seni aşamaz
Yine bir savaş vakti
Biz çocuktuk büyükler milliyetçilik ekti
Biz bütün arkadaşlar
Ok yapmaya koyulduk
Onları vuracaktık düşmanlar gelecekti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!