Şimdi bu yaşanılanların adı kader miydi?
Bu nasıl kaderdi!
Nasıl bir yaşamdı?
Çalmasın telefonum, sormasın kimse hâlimi.
İçimdeki yaralar artık dışarıya vurmaya başladı.
Farkında değil de kimse, susuyorum
Konuştuklarım zaten cevap vermiyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta