Sözler teskin etmiyor, izler solmuş ufukta;
Harfler darmadağınık, kelimeler boşlukta...
Düşmüyor kıtaların gölgesi gönüllere,
Vurmuyor parıltısı ilhamların şafakta.
Kaybolmuş ışıltılar satırlar arasında,
Varmıyor sadırlara, tat vermiyor damakta.
Kalmamış yüreklerde coşkusu mısraların,
Kalemler birer kurşun, mürekkepler boğmakta…
Ne bir ara veriyor ihtiraslara virgül,
Ne de bir son veriyor ızdıraplara nokta.
Dolmuş ruhsuz düşlerle baştan başa kitaplar,
Sayfalar kapkaranlık, renkler yalnız kapakta.
Sarsmıyor idealler, avutmuyor mecazlar...
Hayaller kifayetsiz, hakikatler uzakta…
Aralık 2023
İlyas MemişKayıt Tarihi : 9.6.2012 14:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!