Nöbette Şiiri - Veli Alptekin

saat ikiye on var
ıslak bir tramvay geçiyor beyoğlu'ndan
sen yoksun
ve ben sana mecbur değilim artık,
ben sana mahkumum

duvarda eski bir afiş
yarısı yırtılmış bir grev bildirisi
ve senin bıraktığın ruj izi, bir çay bardağında
istanbul dediğin
kavga ile aşk arasında bir yanlış anlama
bunu en iyi sen bilirdin

kapıyı çarpıp giden kadınlar gibi gittin
ardında ne bir mektup, ne bir bahane
sadece radyoda çalan o eski şarkı
ve masada soğuyan bir tabanca gibi duran yalnızlık

ben bu şehri
senin gözlerinle sevmeyi öğrenmiştim
şimdi her sokağı ihbar ediyor seni
her yağmur seni fısıldıyor
ve ben
bu sisli bulvarda
hala nöbetteyim