Sen Nöbetteyken
Sen nöbetteyken ben
Öğlene kadar uyuyordum
Pek kahvaltıya vaktim olmuyordu
Neyi beğenirsem onu yiyordum
Sen nöbetteyken ben
Çaydan sonra hep demleniyordum
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta