Yalnızlığın en dibinden sesleniyorum
Sesimi benden başka kimsenin duymayacağını bilerek avazım çıktığı kadar bağırıyorum…
Bazen bende bana yetemiyorum
Susturduğum cümlelerim içime batıyor şimdi
Ayağım taşa takılsa kopmuşcasına ağlıyorum
Değişiyorum
Yorgunum
Yine zamana yolcuyum
Biletim mazi
Erzağım kursağımda kalanlar
Gecenin zifiri karanlığında defalarca geçtiğim yollarda kaybolmuş gibi yürüyorum.
Geçtiğim sokakta hep tanıdığımı sandığım ama aldandığım yüzler var.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!