İnsan olmanın dayanılmaz hafifliğiydi
Ne o gururlu duruşlar
Egolu tavırlar
Dağları ben yarattım edası
Paramparça duygularla
O inanılmaz savruluşlar
Kayboluşlar
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta